TOMBUL İZCİ

Damadım Ahmet OKUL, Teknoloji ve Tasarım dersi öğretmeni olup aynı zamanda izciliğe de ilgi duymaktadır. İzcilikle ilgili seminer ve toplantılara katılmış, çalıştığı okullarda bu alanda görev yapmıştır.

Çalıştığı bir okulda, öğrencilerinde birinin derslere karşı ilgisizliği dikkatini çekmiştir. O çocuk; biraz kilolu, tombul kelimesi ile ifade edilebilecek yapıda, güler yüzlü, sıcakkanlı, sevimli bir öğrencidir.

Ahmet Okul, o öğrencisinin tembel, işe yaramaz özellikleri ile kenarda kalmasını istemez. Kendini gösterebilecek bir etkinlikte yer almasının ona çok şey kazandıracağını düşünür. Onu, okuldaki izcilik çalışmaları içine dahil eder. Çocuğun izci formasını giymesi, gösterilerde verilen görevleri başarıyla yerine getirmesi, zaman içinde olumlu değişikliklere yol açar.

Öğrencisi, öğretmeninin gözünde, bir Tombul İzci idi. Tombul İzci’nin sohbetini aramızda defalarca yaptık.
 
Öğrencisinden beklediği olumlu gelişmeleri gören damadım sevinçliydi.

Damadım bir gün,

-Baba, izcilikle ilgili bir hikâye yazar mısın? dedi. Bir hikâyen de izcilikle ilgili olsun.

Bu teklif, aklıma Tombul İzci’yi getirdi.

-Hay hay, dedim. Hikâye hazır… Senin Tombul İzciyi yazarım.

Yazdım… Tombul İzci’nin hikâyesi, diğer hikâyelerle birlikte bir kitapta yer aldı ve kitaba da ad oldu…
 

PAYLAŞMAK İÇİN:

Paylaş - Facebook Paylaş - Twitter

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile